Hoe is het met de goede voornemens?

Nog ruim 1 week en dan is de eerste maand van dit nieuwe jaar alweer voorbij. Het is gelukkig al weer wat langer licht, ik heb een hekel aan donker.  Nog even en dan beginnen de in het wild levende vogels aanstalten te maken voor een nieuw nest. De natuur komt op gang en de eerste afvallers van goede voornemens hebben zich inmiddels ook al gemeld. Er is nog steeds een grote groep die niet van hun vertrouwde sigaretje af kan blijven en elke dag wat meer bewegen blijkt voor velen toch een te zware opgave. Gezonder eten is met name voor de jeugd een bijna onmogelijke opgave. Een pizza en een patatje met een cola of een hamburger met extra saus zijn gerechten die ook in het begin van dit nieuwe jaar nog steeds in grote hoeveelheden naar binnen gewerkt worden, dit is de tijd waarin we leven. Ook de ontwikkelingen in de elektronische wereld gaan steeds maar door. Reken er maar op dat er de komen de 25 jaar nog heel veel gaat veranderen. In de auto wereld gaan we naar computer gestuurd met volledig elektrisch aangedreven motoren en nog een stapje verder en we rijden op waterstof. De nieuwe auto’s zijn allemaal voorzien van een achteruitrij camera, nog een stapje verder en ze zijn voorzien van een vooruitrij camera en dan is het instappen en de auto doet de rest. En dan hebben we het nog niet eens gehad over alle mogelijkheden die ons aller gsm’etje  in de nabije toekomst te bieden heeft. Voor ons ouderen wordt het zelfs een beetje griezelig terwijl onze kleinkinderen het gewoon als een speeltje beschouwen. Ik had me voorgenomen om mij in dit nieuwe jaar wat meer te gaan verdiepen in het gebruik van de gsm maar ben er nog steeds niet toe gekomen en ik ben bang dat het bij de goede voornemens blijft. Ieder zijn hobby, ik houd het bij mijn duiven, het wil echter niet zeggen dat ik mijn ogen sluit voor de nieuwe ontwikkelingen. Of ik het allemaal bij kan houden? Ik denk het niet.

TEGENSLAGEN ZIJN ER OM OVERWONNEN TE WORDEN

Makkelijker gezegd dan gedaan. Vandaag zijn de eieren van de kwekers voor zoveel als mogelijk ondergelegd bij de vliegduiven van Marco. Allereerst werd gekeken of de eieren bevrucht waren en of er niet hier of daar een ingedeukt eitje in het nest lag. Toen ik vanavond in het kweekhok kwam lag er een stuk ei op de grond, dat was de eerste tegenslag. Op papier hadden we alles vastgelegd welke eieren onder welk vliegkoppel gelegd zouden worden. Bij een van de belangrijkste koppels lag een ingedeukt ei in de schotel. Pech, maar daar is overheen te komen. We kennen allemaal de uitdrukking “of de duivel er mee speelt”, die uitdrukking was heel toepasselijk voor hetgeen waarmee we bezig waren. Marco controleerde alle eieren en dan komt het; van precies onze twee bewezen kweekkoppels waren alle vier de eieren onbevrucht. Ongelooflijk, of niet soms? Wij zullen zeker niet de enigen zijn waar zoiets gebeurt, het is en blijft wel zeer teleurstellend. Je kunt daar nog uren over napraten, dat heeft geen zin. De koppels waarvan de eieren weg of onbevrucht zijn mogen een herstart maken. Gelijktijdig heb ik mijn 12 koppels vliegduiven bij elkaar gezet met de bedoeling dat daar over drie weken weer een aantal eieren van de kwekers ondergelegd kunnen worden. Ik moet eerlijk bekennen dat ik zeer onder de indruk was van de conditie van de duivinnen, prachtig op gewicht en super strak in de veren. Je zou zeggen dat kan niet mis gaan, de praktijk is vaak een ietsje anders. Morgen snel even kijken of de koppels elkaar geaccepteerd hebben en een dag later gaan we voorzichtig beginnen de koppels om beurten los in het hok te laten. De doffers zitten al geruime tijd “op de bak” zoals we dat noemen, zij weten dus waar ze wonen en de duivinnen zullen manlief wel snel achterna vliegen. Bij de kwekers zijn we begonnen met de 6-daagse traditionele drinkwatergeelkuur van Dr. Van der Sluijs.

DE SOAP VAN DE VASTE VOETRINGEN

Welke naam moeten we geven aan deze blunder. Iets anders dan een blunder kan ik het niet noemen. Waar die blunder is gemaakt, ik wil het niet eens weten. Het heeft gezorgd voor heel veel gesprekstof, veel lelijke woorden zijn er gebruikt, misschien niet gemeend maar wel bedoeld als iets van machteloosheid, boosheid en een uiting van teleurstelling. Het is voor ons duivenmelkers niet te begrijpen dat zo iets kan gebeuren. Zeker niet omdat het niet de eerste keer is dat we als Nederlandse postduiven organisatie een fiks aantal ringen bestellen. Veel liefhebbers zijn in paniek geraakt, gelukkig werd er een oplossing gevonden door degene die dringend ringen nodig hadden te voorzien van noodringen waarbij het niet mogelijk is de chips aan te brengen. Vandaar ook noodringen, weliswaar een oplossing maar geen ideale. Het is te wensen dat er achter de schermen hard gewerkt wordt aan een methode waardoor het nooit meer mogelijk is dat er niet tijdig ringen geleverd worden. Ik ga er vanuit dat NPO bestuur en leverancier doodziek zijn van deze ontzettend vervelende situatie. Alleen kalmte kan ons redden. Naar ik begrepen heb is het leed inmiddels geleden. Ik heb doorgekregen dat ik nog niet de speciale gouden ringen kan afhalen, waar het nu om gaat is dat de gouden ring aan het juiste duivenpootje geschoven wordt want met deze gouden ringen race is een interessant bedrag te winnen. Ik houd wel van een beetje extra spanning.

Door | 2018-01-21T20:35:01+00:00 21 januari 2018|Nieuws|0 Reacties